Marijke Debusschere wint Jazz Bilzen Awards 2014 voor ‘beste live foto’

In de categorie ‘beste live foto’ – waarvoor de deelnemers hun inzendingen op Flickr konden posten – ging de hoofdprijs naar Marijke Debusschere voor haar foto van Trentemöller op Leffingeleuren.

1. Marijke Debusschere_crop

De jury: “Deze foto was meteen een eyecatcher. Het lijkt op het eerste gezicht een foto die midden jaren ‘80 gemaakt is van Joy Division. Het beeld straalt gewoon de sfeer van een Trentemöller show uit. Het is de combinatie van het zwart-wit en de lichtinval, die de foto net dat ietsje meer geeft; een extra dimensie.”

20141114_jazz_bilzen_awards_1174688_resized

Jurylid Alex Vanhee, winnares Marijke Debusschere en schepen van cultuur Guy Swennen. (c) Valentin Jacobs

Debusschere was verrast door haar overwinning: “Ik had het helemaal niet verwacht, en al zeker niet met deze foto. Het is niet mijn favoriet uit mijn eigen selectie, maar ik ben uiteraard heel blij dat de jury er wel van onder de indruk was. Ik heb vroeger altijd voor het fotocollectief Wannabes gewerkt en nu voor de blog Cutting Edge. Ik nam deze foto op het Leffingeleuren Festival tijdens een show van Trentemöller. Ik kan de mening van de jury wel begrijpen, over het ’80s-gevoel in de foto. Als je foto’s neemt in het Sportpaleis, heb je tientallen spots en veel kleuren om mee te werken. Maar tijdens dit concert was het licht heel ingetogen. Het zwart-wit geeft ook iets ruws, een ingehouden emotie. De foto is niet perfect, en net daardoor misschien minder vanzelfsprekend.”

“Ik heb ook meegedaan in de categorie ‘beste fotoreeks’, maar ik ben er te laat beginnen over na te denken. Elk jaar neem ik mij voor om genoeg tijd uit te trekken om een mooi geheel in te dienen, maar meestal moet ik kort voor de deadline nog in mijn collectie beginnen zoeken. Deze prijs is wel een mooie motivatie om er volgend jaar écht werk van te maken en ook te gaan voor een nominatie bij de reeksen. Maar ik wil ook niet al te veel illusies hebben, want het niveau in die categorie ligt heel hoog.”

De tweede prijs was voor Karen Vandenberghe. De jury: “Het fotograferen van een dj is iets wat heel moeilijk is zonder in herhaling te vallen of op clichés te teren. Het meest opvallende is de bevreemding die aanwezig is in de foto, het licht, de ‘ogen’, de lijnen en de rook. Alles lijkt de juiste plaats te hebben.”

2. Karen Vandenberghe_resized

 

De derde prijs ging naar Heidi Demeulemeester. De jury: “Ook deze foto lijkt eentje uit het verleden. Het licht, het kapsel, de gitaarriem, de leren vest en de shirt zorgen hier vooral voor. De spot maakt het geheel een beetje sacraler.”

3. Heidi Demeulemeester_resized

 

 

 

 

 

Advertenties

Rob Walbers wint Jazz Bilzen Awards 2014 voor beste fotoreeks

Gisteren werd in cc de kimpel in Bilzen de uitslag bekend gemaakt van de Jazz Bilzen Awards 2014. Winnaar in de categorie ‘beste fotoreeks’ werd Rob Walbers met zijn reeks ‘City of Lights’. De jury oordeelde:

“Rob Walbers maakt zeer sprekende foto’s met een filmische kwaliteit. Het lijken wel af en toe stills uit een film, waardoor je meteen zin krijgt om te weten wat er gebeurde net voor en net na de momentopname. De portretten werden genomen in prachtige settings en blijven op je netvlies hangen. Het zijn stuk voor stuk strak gefotografeerde, rustige beelden die toch een stevige rocksfeer in zich hebben.”

CityOfLights_001_resized CityOfLights_008_resized CityOfLights_012_resized CityOfLights_015_resized CityOfLights_020_resized

 

Zelf schreef de fotograaf bij zijn reeks:

“Tokyo, een stad vol tegenstellingen: er is de dag en de nacht, het lawaai en de stilte, de drukte en kalmte, stress en ontspanning, oud en nieuw, … In al deze tegenstellingen is er slechts 1 constante, nl. licht. En niet zomaar ‘licht’, geweldig mooi licht! Ook in het licht vind je de tegenstellingen terug. Er is het felle licht van de grote neon reclameborden dat mooi afsteekt tegen het schemerlicht van een drankautomaat in een afgelegen straatje. Een droom voor elke fotograaf. In de reeks ‘City of Lights’ ben ik aan de slag gegaan met het licht in de stad, in combinatie met Belgische artiesten: Arsenal, Bent Van Looy, Gabriel Rios, 2ManyDJ’s, Jef Neve en Intergalactic Lovers.”

De fotograaf woont in Japan en kon zelf niet aanwezig op de uitreiking, maar zijn ouders kwamen de prijs ophalen.

20141114_jazz_bilzen_awards_1174757_resized

Isolde Lasoen: “Een goeie foto heeft de kracht om iedereen aan te spreken”

Drumster Isolde Lasoen – bekend van Daan en haar eigen band Isolde & les Bens – is als muzikante een buitenbeentje in de jury van een fotowedstrijd. Dat maakt ook dat ze soms zelf het onderwerp is van de ingezonden foto’s: “Al elk jaar stuit ik wel op een foto van mezelf bij de inzendingen, als drumster bij Daan. Ik denk dat dat niet zozeer met mij, maar vooral met de présence van Daan te maken heeft. Hij is een dankbaar figuur om te fotograferen.”

“Ik heb niet veel technische bagage over fotografe, dus bij de jurering ga ik af op mijn buikgevoel. Ik bekijk inzendingen zeer intuïtief en kies wat mij roert, wat mij pakt. Ook mede-jurylid Ayco Duyster heeft als radiopresentatrice geen achtergrond in de fotografie. En toch komen de fotoreeksen die wij uit alle inzendingen selecteren vaak overeen met wat de professionele fotografen in de jury eruit pikken. Een goeie foto heeft dus blijkbaar de kracht om iedereen aan te spreken, zowel professionele fotografen als mensen die niets van fotografie af weten. Een sterk beeld gaat veel dieper dan techniek. Als niet-fotografe kan ik er niet echt de vinger op leggen wat dan precies het verschil maakt, maar je voelt het gewoon als je een foto ziet die anders is dan de andere.”

“Het belangrijkste vind ik dat de fotografen proberen om de banaliteit te vermijden. Iedereen kan een concertfoto maken, maar om in deze wedstrijd een kans te maken, mag je niet het gevoel hebben dat je een foto al eerder hebt gezien. Wat fijn is om te merken, is dat er elk jaar meer deelnemers zijn die snappen waar we met de wedstrijd naartoe willen. Ze maken een reeks die een hecht concept vormt en durven daarbij uit de concertzaal te breken. De fotografen gaan een band volgen op verschillende momenten en plekken, en dat zorgt ervoor dat de inzendingen divers zijn.”

“Wij jureren op basis van de foto’s en pas na de selectie worden er namen op de foto’s geplakt. Vooral bij de inzendingen voor de live foto’s viel me op dat er steeds meer vrouwelijke fotografen bij zitten, terwijl het genre van de muziekfotografie nog vaak met mannen wordt geassocieerd. Een beetje zoals drummen eigenlijk… Al ken ik wel nog altijd meer vrouwelijke fotografen dan vrouwelijke drummers.”

(foto: Angelique van Woerkom)

Koen Mortier: “Een foto hoeft niet perfect te zijn, maar wel ‘anders’…”

Regisseur en filmproducent Koen Mortier (‘Ex-Drummer’, ’22 mei’) zetelt in de jury van de Jazz Bilzen Awards. Hij geeft zijn indruk over de inzendingen van dit jaar.

“Vorig jaar waren er een 2- of 3-tal inzendingen die er echt uitsprongen, nu waren de deelnemers meer aan elkaar gewaagd. Mijn favoriete foto van alle inzendingen zat helaas in een reeks die niet is geselecteerd. Het samenstellen van een sterk geheel, is nu eenmaal deel van deze wedstrijd.”

“Het valt mij op dat de band Amen Ra in bijna alle edities van de Jazz Bilzen Awards vertegenwoordigd is. Ik ben een fan van hun muziek en denk dat zij hun eigen stijl en beeldvorming heel erg bewaken. Als zij dus een bepaalde fotograaf kiezen om hen te volgen, betekent het dat ze vertrouwen hebben in zijn werk.”

“Iets waar ik op let bij het selecteren van mijn favorieten, is de consistentie van het licht. Als in een reeks bepaalde foto’s overbelicht zijn en anderen net onderbelicht, lijkt het mij alsof de fotograaf niet kon kiezen. Zoiets mag je niet aan het toeval overlaten. Je moet een lijn uitzetten van waar je met je beelden naartoe wil en weten waar je mee bezig bent. Je mag niet op automatische piloot fotograferen.”

“Bij de live-opnames valt het op dat er veel beelden tussen zitten die perfect bruikbaar zijn bij een artikel in de krant of een concertreview op een blog. De foto’s zijn technisch goed en geven wel de sfeer van de avond weer, maar voor de wedstrijd zoeken we toch net dat tikkeltje meer. Om tussen alle inzendingen op te vallen, moet een beeld karakter en originaliteit tonen. Een foto hoeft daarvoor zelfs niet perfect te zijn, maar wel ‘anders’. Er moet een mening uit spreken. Ik wil verrast worden door een beeld, het moet verwondering oproepen.”

Marco Mertens: “Wat minder Metallica en wat meer Sigur Ros”

Fotograaf Marco Mertens vindt ook dit jaar het niveau van de inzendingen van de Jazz Bilzen Awards zeer hoog.

“Het is ongelooflijk wat sommige jonge fotografen op een jeugdige leeftijd al kunnen. Dat niveau haalde ik niet toen ik zo oud was. Sommige beelden tonen veel gevoel voor dynamiek, cadrage, timing, … Echt straf. Maar ik ben vooral onder de indruk van het licht dat deelnemers vinden en in hun foto’s weten te vatten. Misschien heeft het ook te maken met het feit dat de jongere generaties steeds beter Photoshop en andere bewerkingstechnieken onder de knie krijgen. Ik weet in elk geval dat ik in mijn studententijd nog lang niet zo ver stond.”

“Er was minder eensgezindheid onder de juryleden dan vorig jaar. Zo had ik mijn persoonlijke favoriet, maar bleek dat niemand anders die inzending geselecteerd had. Maar als er verschillende meningen zijn, maakt dat de jurering ook spannender. Uiteindelijk kwamen we wel vrij snel tot een top 5, maar duurde het even om uit die 5 de winnaar te kiezen.”

“Wat mij opviel was dat veel fotografen een sterke reeks indienen, maar dat één of twee mindere foto’s het geheel naar beneden kunnen halen. Een reeks mag 10 foto’s tellen, maar soms kan je met 8 goede beelden een sterkere indruk maken dan als je er nog 2 slechte aan toevoegt. Een deel van de opdracht bestaat er dus ook uit voor jezelf in te schatten wat goed is en wat een interessant geheel vormt.”

“Muziekfotografie vraagt veel behendigheid. Je moet zoeken naar aparte invalshoeken, weten wat je wil uitdrukken, je eigen interesses en persoonlijkheid in de beelden proberen binnensmokkelen. De Awards worden nu voor de derde keer uitgereikt en we krijgen toch vaak hetzelfde soort beelden binnen, bijvoorbeeld van hardcore concerten met brullende zangers, gitaren die in de lucht vliegen, stagediven, … Dat donkere en dat rauwe levert misschien wel mooie contrasten en spectaculaire beelden op, maar de foto’s zijn daarom niet bijster origineel. Voor mij mag het allemaal wat gevoeliger, mysterieuzer, verstilder, … Wat minder Metallica en wat meer Sigur Rós.”

Carl De Keyzer: “Een goeie fotograaf legt zijn persoonlijkheid in zijn beelden”

Fotograaf Carl De Keyzer is ook dit jaar voorzitter van de jury.

“Er zijn evenveel deelnemers als vorig jaar, dus dat is heel positief nieuws. We merken dat de deelnemers ook meer en meer begrijpen waar de jury naartoe wil: consistente, sterke en originele reeksen. Al viel wel op dat velen onder hen goed gekeken hebben naar de winnaars van de voorbije jaren. We kregen veel ‘on the road’-beelden van groepen op tournee en beelden die veel sfeer uitademen. We zagen veel minder de klassieke beelden van een band op een podium of backstage. De genomineerde inzendingen bevatten een goeie mix van portret, sfeer, creativiteit en een zeker rock-‘n-roll-gehalte. Sommige foto’s zouden zo in vooraanstaande magazines gebruikt kunnen worden of werken perfect als uitvergroot beeld aan de muur.”

“Een goeie fotograaf onderscheidt zich van de anderen door de persoonlijkheid die hij of zij in de beelden kan leggen. Zet 15 fotografen bij 1 band en je krijgt 15 verschillende resultaten door de combinatie van 2 talenten, dat van de artiest en dat van de fotograaf. Het viel mij op dat er veel inzendingen waren met een Belgische band als onderwerp. Dat toont dat de fotografen vaak een vertrouwensband opbouwen met die artiesten, wat hen meer mogelijkheden geeft om unieke beelden te schieten. Ik ben benieuwd of we ook eens inzendingen gaan krijgen van iemand die met een internationale band op stap is kunnen gaan…”

“De deelnemers in de categorie ‘live foto’ hebben natuurlijk minder vrijheid in hun onderwerp. Maar hun voordeel is dat ze – in tegenstelling tot vroeger – bevrijd zijn van de techniek. Toen er nog analoog werd gefotografeerd op concerten was je als fotograaf heel beperkt door de slechte licht-omstandigheden. Nu staat de techniek zo ver dat je bij wijze van spreken in een donkere kelder nog een goeie foto kan maken. Maar dat voordeel geldt natuurlijk voor alle fotografen, dus dat maakt het er niet makkelijker op om eruit te springen.”

“Mijn tip aan toekomstige deelnemers in de categorie ‘live foto’ zou zijn: probeer af te stappen van het klassieke beeld van de zanger met een micro of gitaar, omgeven door spots. Dat is een mooi beeld, maar zo krijgen we er twaalf – wat zeg ik, honderd! – in een dozijn.”

Jazz Bilzen Tribute: 14 november in de kimpel

Vrijdag 14 november worden de Jazz Bilzen Awards uitgereikt, gevolgd door de Jazz Bilzen Tribute, een concert dat de muzikale brug maakt tussen de topdagen van de moeder van alle muziekfestivals en een mooie doorsnede van het hedendaags rockwereldje.

Festivalveteraan Jean Blaute en z’n partner in crime Eric Melaerts stellen voor de gelegenheid opnieuw een prachtige band samen met T.C. Matic-legende Jean-Marie Aerts op gitaren, bassist Bert Embrechts, Marc Bonne op drums en toetsenist David Poltrock.

Hun muzikale gasten zijn Patrick Riguelle, Stijn Meuris, Johannes Genard (School is Cool), Reena Riot, Johannes Verschaeve (The Van Jets), Niels Hendrix (Fence / Buffoon) en Bilzerse Ellen Steegen.

Afsluiter is Indiestyle-dj Brett Summers.

Rock- en popliefhebbers met een neus voor unieke concerten en goesting in kippenvel weten genoeg!

 

Tickets voor niet-genodigden: 10 euro / 8 euro VVK / studenten 5 euro aan de kassa / korting voor -26 en +60

cc de kimpel – 089/519 530 – reservatie@dekimpel.bewww.dekimpel.be

Jurylid Ayco Duyster: “Muziekfotografie leeft echt in ons land”

StuBru-presentatrice Ayco Duyster zetelt ook dit jaar in de jury van de Jazz Bilzen Awards: “Ik was opnieuw aangenaam verrast door het hoge aantal inzendingen en de kwaliteit ervan. Dat toont aan dat de muziekfotografie echt leeft in ons land. Er is dan ook geen gebrek aan onderwerpen: fotografen kunnen zowel de grote bands vastleggen op festivals, concerten fotograferen in kleine zaaltjes of met een groep mee op tournee gaan of hun opnames documenteren.”

“Het viel op dat er veel inzendingen in zwart-wit waren, in een documentaire-stijl, alsof de deelnemers zich hadden laten inspireren door de vorige winnaars. Daardoor voelde het bijna als een verademing om eens foto’s in kleur te zien.”

“Ik zie mezelf als een fotografieleek binnen de jury, ik heb geen technische kennis. Ik ga vooral af op mijn buikgevoel, op emotie, blijft een foto hangen of niet… De fotografen in de jury bekijken de inzendingen met een professionele blik, en het is net die mix van stemmen die de jury volledig maakt.”

“Als tip naar volgend jaar zou ik meegeven: durf nog strenger te zijn voor jezelf. “Kill your darlings.” Je merkt dan sommige fotografen zo’n intense band hebben met hun onderwerp, dat ze moeite hebben om afstand te nemen van hun beelden. En een aantal zwakkere foto’s kunnen de kwaliteit van een reeks naar beneden halen. Wees dus hard in je keuze en laat je selectie eerst nog eens beoordelen door mensen die verder van je onderwerp afstaan alvorens je ze indient.”

De Awards worden uitgereikt op vrijdag 14 november in cc de kimpel in Bilzen, gevolgd door een Jazz Bilzen Tribute. Meer info.

(c) Stephan Vanfleteren

Jurylid Alex Vanhee: “Fijn te zien dat het genre van de muziekfotografie zo creatief wordt ingevuld”

Fotograaf Alex Vanhee over de inzendingen voor de Jazz Bilzen Awards 2014: “De jurering was moeilijker dan de voorbije jaren, er zaten veel fotografen bij van een gelijkaardig niveau. De juryleden zijn te werk gegaan zoals de voorbije jaren: iedereen selecteerde een eigen top 5 en die werden dan allemaal naast elkaar gelegd. En ik moet zeggen, de uiteindelijke top 5 hadden we snel samengesteld, maar de ranking binnen die top 5 ging gepaard met heel wat discussie. ’t Is dan ook soms moeilijk om verschillende stijlen met elkaar te vergelijken.”

“Ik vind het wel fijn om te zien dat het genre van de muziekfotografie heel breed wordt getrokken. In de reeksen zien we bijvoorbeeld heel weinig echte concert- of backstagefoto’s, maar veel creatieve invullingen van het genre: het documenteren van een tour of een studioperiode. Een van de fotografen deed bijvoorbeeld aan setfotografie op de opnames van een videoclip. Wat wel opviel was dat er nauwelijks intieme, breekbare portretten tussen de inzendingen zaten, iets wat de voorbij jaren wel het geval was.”

De Awards worden uitgereikt op vrijdag 14 november in cc de kimpel in Bilzen, gevolgd door een Jazz Bilzen Tribute. Meer info.